Φαίνεται ότι οι επιστήμονες τελικά ανακάλυψαν τι είναι αυτοί οι τρομακτικοί μαύροι λεκέδες που εντοπίστηκαν πριν από δεκαετίες στην επιφάνεια του Άρη.
Αφού παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά στην αποστολή Viking της NASA το 1970, οι λεγόμενες Επαναλαμβανόμενες Γραμμές Κλίσης (RSL) έγιναν αντικείμενο πολλών θεωριών συνωμοσίας.
Αρχικά, οι επιστήμονες πίστευαν ότι το φαινόμενο ήταν ροές υγρού που τελικά εξατμίστηκαν. Όμως η νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε τον Μάιο στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications, έθεσε υπό αμφισβήτηση όσα πίστευαν προηγουμένως για την προέλευση των παράξενων αυτών λεκέδων.
«Ένα μεγάλο επίκεντρο της έρευνας για τον Άρη είναι η κατανόηση των σύγχρονων διαδικασιών στον Άρη — συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας ύπαρξης υγρού νερού στην επιφάνεια», δήλωσε ο Adomas Valantinas, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Brown και συν-συγγραφέας της μελέτης.
Ο Valantinas και ο Valentin Bickel χρησιμοποίησαν ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης με έναν αλγόριθμο μηχανικής μάθησης για να καταγράψουν όσες περισσότερες λωρίδες κλίσης μπορούσαν.
Κατάφεραν να εκπαιδεύσουν τον αλγόριθμο να δημιουργήσει έναν παγκόσμιο χάρτη του Άρη που δεν είχε προηγουμένως γίνει, με πάνω από 500.000 χαρακτηριστικά λωρίδων.
«Μόλις αποκτήσαμε αυτόν τον παγκόσμιο χάρτη, μπορέσαμε να τον συγκρίνουμε με βάσεις δεδομένων και καταλόγους άλλων παραγόντων, όπως θερμοκρασία, ταχύτητα ανέμου, υδάτωση, δραστηριότητα κατολισθήσεων και άλλα», εξήγησε ο Bickel.
«Έπειτα, αναζητήσαμε συσχετίσεις σε εκατοντάδες χιλιάδες περιπτώσεις για να κατανοήσουμε καλύτερα τις συνθήκες κάτω από τις οποίες σχηματίζονται αυτά τα χαρακτηριστικά.»
Αυτή η ανάλυση ανακάλυψε ότι οι λωρίδες κλίσης και οι RSL «γενικά δεν συνδέονται με παράγοντες που υποδηλώνουν υγρή ή παγωμένη προέλευση», σε αντίθεση με όσα πίστευαν προηγουμένως.
Αντίθετα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι πιθανότατα σχηματίζονται σε περιοχές με πάνω από τον μέσο όρο ταχύτητα ανέμου και εναπόθεση σκόνης, υποδεικνύοντας ξηρή προέλευση.
Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι ραβδώσεις πιθανώς σχηματίζονται «όταν στρώματα λεπτής σκόνης γλιστρούν ξαφνικά κατά μήκος απότομων πλαγιών», με διάφορους συγκεκριμένους μηχανισμούς ενεργοποίησης ως πιθανούς αιτίες.
Φωτογραφία και βίντεο: NASA. Αυτό το περιεχόμενο δημιουργήθηκε με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης και ελέγχθηκε από την συντακτική ομάδα.
